+ فقط براي تو!!

در سکوت پر ابهام دل
ياد شيرين تو لانه مي کند
چشمانم خيره به طاق
به ياد گذشته هاي دور
دارم از غصه مي ميرم
تمام شعرم بوي غم دارد
گلوي دلم را بريدي با ترحّم
نمي دانم کجايم
گويي گم شده ام
جايي هستم که هيچ جا نيست
جايي که درختانش بارشان نا اميديست
نسيمش بوي غم
ميوه هايش طعم درد
واي چه جاييست اينجا
ببين مرا کجا سفر دادي
به يک نا کجا آباد.
مي خواهم رها شوم؛
پرواز کنم
ولي چگونه
با کدام اميد
در اين نا کجا آباد بي وفايي غوغا مي کند
نه يک بار و نه صد بار
ترحمش مي سوزاند دلم را هزار بار
تمام حرفها در قفس دل محبوس
چرا هيچ ندارم بگويم.
مي خواهم به آتش کشم شب را
پر از مهر کنم دنيا را
با اتش عشق خود بسوزانم بي وفايي را
با قطره هاي اشک خود آب دهم درخت دل را
ولي باز تو را مي بينم
همه چيز مي رود از ياد
باز مي شوم همان ديوانه
روزم را مي کني شب
اميد مي شود درد
تو چه هستي؛ تو چه هستي
عشق يا درد؛ که هر دم مي کنم يادت
مي شوم رسوا ز عالم.
هر چه هستي باش
مي دانم مايه تسکيني
آرام بخش دل غمگيني
هر جا هستي بدان
به يادت هستم از ازل تا ابـــــــــــد.